over breindelijk

ja, dat zou je allemaal wel willen weten, eh?

breindelijk?

‘breindelijk’ is de naam die ik gaf aan alles wat ik doe met betrekking tot mijn brein.

Voor het grootste stuk is dat proberen een blogpost te schrijven met enige regelmaat, waarop jullie kunnen inschrijven om die per mail te ontvangen.

Intussen durf ik ook al eens een comic delen, en op termijn hoop ik hiervan ook een stukje van mijn werk te maken in de vorm van gepubliceerde boeken en coaching. Toekomstmuziek.

De naam breindelijk is uiteraard een portmanteau van ‘brein’ en ‘eindelijk’. De insteek daar is “amai, eindelijk weet ik wat er anders is aan mijn brein”. Ik wou dat ik kon zeggen dat ik dat zelf bedacht had, maar helaas. Ik vroeg op het toenmalige Twitter aan mijn volgers om me te inspireren, en het is Laurens die op de proppen kwam met ‘breindelijk’, waarvoor ik hem eeuwige dank en enige afgunst verschuldigd ben.

maar waarom?

Er werd mij gezegd dat ik meer moet schrijven.

Over mezelf, over autisme, over ADHD, over depressie, over burnout, over konijnen, over willekeurige hyperfixaties… over vanalles – al dan niet in rijm, eventueel met een afbeelding erbij. En goh, ja, waarom ook niet?

Ik schrijf wel graag. Ik heb altijd graag geschreven: verhalen, gedichten, fictie, dagboeken – ik schrijf al sinds ik 4 jaar oud ben (en hopelijk intussen beter dan toen). Het liefst schrijf ik dingen die anderen ook kunnen helpen en/of entertainen. Zo vind ik meteen ook verbinding met anderen, en dat is fijn.

Schrijven werkt ook therapeutisch voor mij, maar ik merk dat het steeds moeilijker wordt naarmate ik dieper in mijn traumatherapietraject zit. Niet helemaal een verrassing, natuurlijk, want de dingen die besproken worden in traumatherapie zijn persoonlijk, pijnlijk, rauw, en niet makkelijk te veralgemenen naar een les of een leuk weetje.

Dus waarom? Daarom.

en vroeger?

Mijn blog heette vroeger ‘auticorrect’.

Dat was een typfout in het woord ‘autocorrect’, en dat vond ik grappig.

De blog ging oorspronkelijk over de vraag “Zou het kunnen dat ik autistisch ben?”, en dat paste dus. Al snel kwamen er ook andere dingen naar boven: ADHD, depressie, burnout, trauma… Ook daarover schreef ik overmijdelijk steeds meer, want alles zit samen in één brein en natuurlijk komt dat dan aan bod. Maar die titel ‘auticorrect’ dekte de lading dan niet meer, en zo ging ik dus op zoek naar een nieuwe titel.

met tekeningetjes?

Al sinds de eerste ‘auticorrect’-post, probeer ik mijn posts altijd te voorzien van zelfgetekende illustaties.

En die waren niet altijd even goed.

Ik vond tekenen toen nog heel ingewikkeld.

Het duurde even voor ik op mijn “huisstijl” botste.

Die kwam er vooral dankzij de comics die ik maakte, onder de naam The Green Man Comics (of TGM Comics, da’s korter) die tot stand kwamen nog voor ‘auticorrect’ een ding was.

In het begin van mijn audhd-traject had ik nog geen woordenschat om mij daarover uit te drukken. Ik was wel veel aan het lezen en aan het bijleren, maar er was nog geen acceptatie en dus ook nog geen “ik”-boodschap met woorden. Maar de gevoelens waren er wel, dus ik zocht een manier om die naar buiten te krijgen. Dat deed ik door eenvoudige schilderijtjes in waterverf.

Heel toevallig werd dat een groen mannetje.

Ik had daar op voorhand niet over nagedacht, maar ik zag de link wel met de beeldspraak van de “kleine groene alien”, want zo voelde ik mij vaak. Dat groene mannetje werd dan het onderwerp van veel meer tekeningen en schilderijtjes. Op een bepaalde dag was ik dapper genoeg om er zo enkele te delen op Reddit, en tot mijn verbazing kreeg ik daar heel positieve reacties op.

Enkele mensen zeiden “oh, je moet daar webcomics van maken!“, en zo geschiedde.

oh kijk, NOG een hobby!

Ik plaatste hier en daar enkele van die comics – vaak bewerkt, vertaald of maar een stuk ervan gebruikt – als illustratie bij mijn blogposts. Steeds vaker maakte ik dan illustraties specifiek voor die blogpost. Dat werkte goed, dus ik bleef dat dan maar doen.

Intussen integreerde ik ‘The Green Man Comics’ in het ‘breindelijk’-project. Dat voelde juister aan, zo alles “over mijn brein en wat daarin zit” op één plaats. Ik probeer die dan doorgaans waar mogelijk ook in het Nederlands en het Engels te posten, zodat ze universeel bruikbaar zijn.

En dat geeft jullie dan meteen ook een reden om eens naar deze website te komen.